همان‌طور كه دكتر « ژان فرانسو مابيلو » رئيس كميسيون ملى بخش بىهوشى ايالات متحده ، مىگويد : خيلى زود ميليون‌ها فرانسوى كه حريصانه درصدد تمدد اعصاب و آرامش روح بودند در جست‌وجوى به دست آوردن انواع مختلف اين قرص‌ها برآمدند . در حدود پنجاه نوع داروى آرام‌بخش با مارك‌هاى مختلف و متنوع تجارتى از طرف آزمايشگاه‌ها به وسيلهء داروسازىها به بازار عرضه شد . آگهى در مجلات مخصوص و انتشار آن از طرف پزشكان اين قرص‌ها را بدون ضرر معرفى كرد و اين‌طور وانمود شد كه هيچ نوع اعتيادى به همراه نخواهد داشت و در معالجات در دوره‌هاى مداوم ، قابل تحمل هستند ، ولى از سال 1957 تا 1961 در ايالات متحده آمريكا ، صدها گزارش بالينى نتايج زيان‌بخش اين قرص‌ها را در بيماران بىشمار يادآور شده‌اند . آنان به بيمارىهايى ؛ از قبيل بيمارىهاى پوستى ، گوارشى ، ناراحتىهاى خيالى ، خواب‌آلودگى و حتى خرفتى و منگى كه از استعمال اين قرص‌ها به بار مىآيد ، مبتلا شده‌اند . اولين گزارش مهم روزنامهء « جامعه پزشكى » آمريكا در فوريه 1957 با عنوان خطرات قرص‌هاى خواب‌آور و مخدر جامعه پريشانىها انتشار يافت ، روان‌پزشكان دانشگاه ارگون 8200 نفر بيمارانى را كه وضع جسمى آن‌ها خوب و استعداد دماغيشان در حد ميانگين بود و در عين حال ، از پريشان‌حالى شكايت داشتند مورد مطالعه قرار دادند . از 7500 نفر بيمارى كه با اين قرص‌ها معالجه شده بودند 374 نفر مبتلا به ناراحتى شديدى كه عكس‌العمل حساسيت‌هاى كبدى بود ، مبتلا شده بودند و 1700 نفر ديگر آن‌ها رفتار و اخلاقشان ، به‌كلى تغيير يافته و حالت زشت و بدى به خود گرفته و 827 نفر ديگر كاملا تغيير شخصيت داده و سخت و خشن شده بودند . در سال 1961 ، پروفسور ميشل گولتيه و اتين فورنيه كه مديريت مؤسسه ضد سموم « فرناندويدال » را به عهده داشتند ، در مجلهء « پراتيسين » اين‌طور نوشتند : « اين قرص‌ها اغلب اوقات ، نتايج ثانوى نامطبوعى به دنبال دارند ؛ از قبيل اختلالات عصبى ، ناراحتىهاى حساسيتى ، حالات عصبانى ، لرزش ، بىنظمىهاى شريانى ، تهوع ، سرگيجه و كمبود تمايلات جنسى » . در 1964 پروفسور فورنيه مجددا در مجلهء « گازت مديكال دو فرانس » اين‌طور مىنويسد : « تجويز آزادانه و بدون قيد و شرط قرص‌هاى مخدر و مسكن به وسيلهء مردم عواقب بسيار وحشتناكى به دنبال دارد ، از جمله خواص آن‌ها ايجاد عادت است » . ژان‌بار ، استاد دانشگاه بروكسل ، مىگويد بيمارانى كه به خوردن قرص‌هاى مزبور عادت كرده‌اند به‌هيچ‌وجه نمىتوانند از خوردن آن‌ها صرف‌نظر كنند و اگر به ترك آن‌ها بپردازند ، عوارض ناراحت‌كننده‌اى در آن‌ها پيدا مىشود كه غالبا شديد و خطرناك مىباشد . چنان‌كه